Seguidores.

31 de mayo de 2013

Desconfiada.

6:45 pm, un hermoso cielo entre azul y celeste, nubes entre blancas y rojizas, ¡Que maravilla! cae la noche y relajo mi mente, solo siento un encantador viento que rocía mi cara y mueve mi cabello, el olor a la naturaleza era increíble y de repente, pasa una linda pareja, caminando agarrados de la mano, -muy felices- y digo entre mi -¡Oh por dios! que hermosos se ven, ¿Porque yo nunca he sentido eso? ¿Porque nunca nadie me agarro de la mano y me sentía así como ellos? miles de pregunta pasaron por mi cabeza, por decirlo así:"sentí una envidia de momento" de esa felicidad que otros viven y yo nunca he podido vivir, ¿Sera que no es mi momento? ¿Sera que nadie puede convivir con mis monstruos? Algún día sabre el porque de tantas cosas, ese día que alguien me ayude adivinarlos uno, por uno, ¿Es necesario tener que pasar por tanto para tener un poco de felicidad? Quizás esa sea la recompensa ¿Es necesario esperar una recompensa? ¡Por favor! 
-Que desesperada me noto-
 solo quiero ser feliz, ¿Eso es tan malo? Malo para mi, es no tener con quien compartir esa felicidad
 -tanto tiempo sola esta afectando mis emociones-, 
cada vez veo a alguien enamorado 
-¡Que encantador suena!-, 
me emociono tanto que ¡BUM! estallo, y me da por querer cosas que quizás nunca me pasaran, por desconfiada, si, esa es la palabra que me describe perfectamente: 
-desconfiada-
Algunas vez pensé que era tímida  pero que va, jamas entregaría mi corazón a cualquiera y ese es mi mayor problema, no me libero de eso, solo de pensar que alguien venga y me lo rompa siento escalofrió, no me atrevería a arriesgarlo todo, aunque eso es lo que debería hacer, darlo todo y no esperar nada, nada de esa persona y nada de mi misma, dejarle todo el trabajo al tiempo, que el decida ¡Wow! Que reto. 






Entonces después de todas esas cosas entendí el porque el sentido de la vida, porque siempre nos suceden cosas que nos hacen reflexionar, no siempre estas feliz, triste o acompañado solo estas allí, esperando a alguien que quizás nunca llegue, pero la sigues esperando, con una sonrisa, un buen libro y una taza de café caliente. 

11 de mayo de 2013

Tu segundo asalto.

Tu, si tu provocas siempre este frió silencio que nos separa, que nos convierte en completos extraños.



     ¡Si ya empezó de nuevo este segundo asalto!

Golpea bien, hazlo bien, directo al corazón, si, allí donde estas tu, de donde jamas te podre sacar, 
donde 
cada día que pasa te metes mas, al cual rompes y arreglas a la perfección, si tan fácil, ¡Hazlo ya!, después 
vete como siempre sueles hacer, pero no olvide no mirar hacia atrás, porque si lo haces no te iras jamas.
Si esto nunca acaba, moriremos en este frió aterrador, este que forma cada vez que sientes que no me necesitas, que no me amas...



"El hielo durará mil años,
¿crees que alguien nos encontrará? 
Ganas tú el segundo asalto y lo haces sin mover tus brazos, 
esto sí fue un gran impacto. 
Golpeas bien, lo haces bien". 




¿A quien engaño? vamos por un tercer asalto.


1 de mayo de 2013

Distantemente juntos.

Estamos a miles de km, ¡Pero juntos¡ Con un pensamiento, un sms, una llamada, un sueño, una foto.                                        
 

Es algo ilógico pero real.Que lindo se siente decir "Juntos" aunque sigamos con esta terrible distancia, eso le da sentido a la frase y a esta vida que solo te espera a ti, no importa cuanto tiempo estemos así  jamas dejare de decir que estamos juntos. Tal vez no sea la única pasando por esto, pero nunca te he tenido conmigo, nada más tus letras, tus hermosas palabras, pero no sabes lo que ahora significas para mi. Yo pensé que al amarte a distancia no iba a durar, que nos íbamos a derrumbar, que todo nos iba a caer encima diciéndonos que esto no podría funcionar ¡Pero mira ahora!, lo hicimos posible, ahora no paro de pensarte, de imaginar que sería si te tuviera cerca justamente ahora, en este momento, te necesito, necesito de ti.Mientras espero a que llegues, leeré un buen libro, ese que me haga sentir que estas allí, viéndome, sonriéndome, preparare un buena taza de café y dejare que el olor invada la casa, pondré buena música y dejare que mi corazón baile solo. 
Jamas dejare que esta distancia nos derrumbe...

24 de abril de 2013

Me canse.



Me canse de esperarte.
Me canse de no tenerte.
Me canse de pensarte.


Me canse de llorar por ti.
Me canse de mis celos.
Me canse de pensar por los dos.
Me canse de soñarte.


Me canse de llamarte.
Me canse de no importarle.
Me canse de tomar café sola.
Me canse de leer sola.
Me canse de extrañarte. 
Me canse de las segundas oportunidades.
Me canse de ser el segundo plato de tu mesa.
Me canse de quedar siempre como la culpable.
Me canse de mi cara enamorada.
Me canse de buscar siempre una solución.
Me canse de yo buscar siempre sus besos.
Me canse de que se le olvide nuestro aniversario.
Me canse de necesitarle y no encontrarlo. 
Me canse de sus mentiras.
Me canse de su mirada diferente.
Me canse de sus "estoy ocupado".
Me canse de sus "te amo" falsos. 
Me canse de sus amigas.
Me canse de sus "discúlpame".
Me canse de sus excusas.
Me canse de sus "hoy no puedo"

 Me canse de usted...

21 de abril de 2013

De noches.



Cuando sea muy noche recuerde que le pienso, que el otro lado de la cama no esta tan vacío… yo siempre me duermo con usted, acariciando su cabello, con su corazón entre mis manos. No olvide que lo sueño, que lo espero, no esta tan solo, jamas lo esta. Susurro su nombre antes de cerrar los ojos, me duermo con su imagen en las sienes. Siempre deseosa que sienta mi calor, que un día su mitad izquierda amanezca junto a la mía, sin hasta mañana, sin despedida. Cuando sea muy noche recuerde que le pienso…

20 de abril de 2013

Por segunda vez.

Por segunda vez vuelvo sentirme extraña, Psicológicamente perdida o mejor dicho "enamorada". 

Conocí una persona en estos últimos meses, digamos que la primera vez que hablamos no me inspiro nada y nunca pensé que me pasaría esto, lo vi como un contacto mas. (solo los primeros días). Fue extraño ver como pasaba los días y yo me acercaba mas a el, me encantaba contarle mis cosas, pelear acerca del fútbol  reírme con el, y que poco a poco tener miles de cosas en común, Así empezó todo sin darme cuenta.

El, un día ¡Gran día! me dijo que sentía algo por mi yo lo vi todo mal (toda tímida), pero muy adentro me gusto y me pareció encantador 
(claro el jamas lo sabrá).
Realmente jamas pensé que me volvería a pasar, se que me pasaría pero no tan pronto, no tan pronto volver a enamorarme de diferentes ojos, sonrisas, abrazos... de el. Realmente no quiero volver a perder la cabeza e ilusionarme, no quiero volver a fracasar aunque yo se que con el no fracasaría nunca, pero así decía la ultima vez.   ¡Que idiota me siento!.
El es esta casi igual que yo, todo tímido, puedo llegar a pensar que jamas me volverá a decir "Que le gusto"  aunque no me puedo conformar solo con un "me gusta" eso es muy diferente a lo que yo quiero que es "estoy enamorado de ti".

Quizás soy solo yo que me estoy armando todas estas ideas en mi cabeza, se que jamas pasare de una amistad con el, pero quiero soñar que si puedo abrazarlo y jamas soltarlo, que cada vez que sonría el reloj se detenga y lo deje así para mi. 

7 de enero de 2012

Solo amor.

El amor no debería ser algo que te amargue la vida, de ese modo no seria amor. Es algo por lo que deberías levantarte con una sonrisa cada mañana, con solo verte feliz, es aceptar sus defectos y sus errores, entender sus decisiones y regalarle lo mejor de ti, enamorarse quiere decir no saber explicar como ni por que sientes la necesidad de contemplar su belleza, de rozar sus labios y aprovechar el tiempo a su lado. Un amor, es eso por lo que estarías dispuesto a dar tu vida y llevarte por delante a quien haga falta sin depender de nada, ni de nadie solo de el/ella, sin pensarlo dos veces.

29 de diciembre de 2011

Amor relacionado con el tiempo.


Cuando me preguntan: ¿cuando tiempo estuviste con la persona que mas te marco? y contesto: Pues 4 o 5 meses, todos se sorprenden, piensa que es poco tiempo para que alguien te marque tanto... ¡Que idiotas! Parece que relacionan el tiempo con el grado de unión y eso no es cierto.
  Y ya no solo hablo del amor, si de algo estoy segura en la vida es que el tiempo es relativo llegue a querer a alguien con todo mi corazón en apenas 4 meses, y se quedo dentro de mi, esta aquí, aunque no conmigo. Y sin embargo hay personas que se han quedado mucho mas tiempo en mi vida y no me ha marcado tanto.
  ¿Sabes? hay personas destinadas a hacer un puto hueco en ti, y ya no las olvidas, simplemente aprendes a vivir sin ellas, aprendes a saber que quizás no vuelva, pero te niegas a olvidarlas o simplemente no puedes.

Hubo fuego y evidentemente quedaron cenizas.
Hubo amor, hubo guerra,hubo sonrisa, lágrimas y distancia.
 Hubo momentos, por lo tanto quedan recuerdos, quedan recuerdos t te aseguro que no habrá olvido.

26 de diciembre de 2011

A distancia.


— Ya no me quieres como antes  
—¿Porque dices eso?
 —Porque no lo veo
 —¿enserio lo ves?
 —Si
—Entonces no sabes de verdad que es el amor y que es querer a una persona, el amor no se ve con los ojos del rostro, se ve con los del corazón,  ¿o acaso el amor lo sientes por fuera? creo que no pretendes ver mi amor por ti de palabras , de texto borrales ¿donde queda la chispa? eso lo hace todo el mundo.

 Hubo una época donde el amor era visible por medio de afectos, de actos... EL AMOR SE DEMOSTRABA, y las personas misma reconocían, sabían querer, no esperando en un rincón, si no aprovechando el tiempo, pero de verdad...

25 de diciembre de 2011

No te creo.


No me importa, sigue sin importarme en absoluto es como uno de esos malos sueños del que no puedes despertar, que parece que ya te has rendido, has tenido suficiente pero quiero mas, no parare porque solo se que volverás ¿no?
No, no te creo cuando dices que no andarás mas por aquí, no te haré recordar que dijiste que nunca nos separaríamos, no,no te creo cuando dices que no me necesitas mas así que no finjas que ya no me amas.


 Así que parate allí y mirame caer porque yo, porque aun sigue sin importarme..
 No me importa, No me importa en absoluto es como si tu fueras el columpio y yo soy el chico que se cae, es como la forma que peleamos, las veces que he llorado llegamos a los golpes y cada noche la pasión esta ahí.. ¿Asi se supone que estará bien no?

24 de diciembre de 2011

Cry of the wind...

Reconozco que en algunos momentos yo también lloro, cuando nadie mira, cuando estoy muy sola, cuando se que toda certeza que no habrá testigos. Poco a poco los ojos escuecen, los recuerdos inundan mi cabeza y las lágrimas escapan de mis ojos alegres de ser por fin libre, lloro con angustia, con ansiedad, con rabia... Hasta el puto punto de no poder parar, sintiendo que en cualquier momento puedo llegar a ahogarme en mi propia tristeza, Si lloro, pero eso no significa que sea débil, significa que llevo demasiado tiempo siendo fuerte.

23 de diciembre de 2011

Ojala de pequeña ,mis padres me hubieran dicho la verdad acerca del amor, tal como lo hacían cuando veíamos una película de terror: "no te preocupes cariño,todo lo que ves es falso".

22 de diciembre de 2011

superficiales, superficiales everywhere.

Esta sociedad en la que estamos nos acompleja y mucha veces somos nosotras las mujeres la que sufrimos por no complacer al hombre de nuestros sueños, el cuerpo perfecto, la belleza y entre otras cosas son lo que busca los hombre en esto tiempo, y a nosotras se nos convierte en un problema, pero meterse los dedos en la garganta, no sirve de ayuda, si no te quieres a ti misma, nadie lo hará por ti, ves en la revistas los cuerpos que quieres y te atrapan pero no eres tu, es solo lo que quieres ser para que los demás muestren un poco mas de interés en ti,pero la belleza física no lo es todo, dentro de ese cuerpo se esconde un corazón frágil.

20 de diciembre de 2011

Nuestra realidad.

Aveces creemos en tantas cosas, que no vemos la realidad que esconde, o hacemos lo exactamente todos nos equivocamos y sin ninguna razón lo queremos reparar, aunque no podamos y lo empeoremos mas siempre habrá alguien que nos entenderá y nos dirá: "nadie es perfecto" y al final todo quedara en el pasado, pero siempre queda una enseñanza aunque no la veamos o no nos demos cuenta, aveces queremos cambiar para no hacer mas daño o para complacer a los demás, y sin darnos cuenta nos hacemos daño nosotros mismo y a nuestro seres queridos, yo como persona pienso que si no te quiere como eres, no te quieren en realidad y no te querrá nunca, aunque cambies siempre seras lo mismo y harás lo mismo, no nos equivoquemos cambiando para los demás y ¿para nosotros que? ¿la tristeza? o ¿la dicha de hacer lo que no queremos? pensemos un poco antes de hacer las cosas, y siempre hagamos algo que nos haga feliz a nosotros como personas y no a los demás.


¿Hasta cuando hay que hacer cosas que no quieres para que seas aceptado en la sociedad? ¿hasta cuando hay que dejar que otros nos controle? yo prefiero quedarme sola a tener mil amigos que no te quieren por lo que eres, si no por lo que ellos quieren que seas. si es que cambias por buscar cariño, así seas la peor persona siempre tendrás a alguien que te quiere.


Recuerda: Equivocarse es ley de vida, Rectificar es de sabios.